De vrijeschoolbeweging leeft, groeit en ontwikkelt zich. Ook online is er steeds meer belangstelling voor informatie, initiatieven en projecten rondom de vrijeschool. Om die reden heb ik in de afgelopen jaren een aantal mooie domeinnamen geregistreerd en actief gebruikt.
Nu ga ik zelf weer andere dingen doen – zoals het maken van kleine plonsvijvers (mini-zwemvijvers), mooie graafmachineklussen en het hosten, bouwen én trainen van mooie websites en hun eigenaren. Daarom stel ik deze domeinnamen beschikbaar voor verkoop.

Beschikbare domeinnamen met of zonder website:

vrijeschooljuf.nl
vrijeschoolmeester.nl
vrijeschoolonline.nl
vrijeschoolpedagogie.nl
vrijeschoolpedagogiek.nl

Misschien ben jij bezig met een nieuw initiatief, een blog, een kennisplatform of een project dat past bij de vrijeschoolbeweging. Dan kan een herkenbare en duidelijke domeinnaam het verschil maken.
Het liefst zie ik deze namen landen bij iemand uit de vrijeschoolkring, zodat ze verder groeien en bloeien waar ze thuishoren.

Interesse of vragen?
Heb je interesse in één van deze domeinnamen of wil je meer weten? Neem gerust contact met mij op:

Contact
✉️ post@vrijeschoolmeester.nl

📞 0653524214

Ik hoor graag van je!

Hartelijke groet,
Matthijs Siers

Het bericht Vrijeschool domeinnamen te koop verscheen eerst op Vrijeschoolmeester.

Beste collega’s, ouders en geïnteresseerden,

Het afgelopen schooljaar nam een onverwachte wending. Waar ik voorheen vaak “nee” moest zeggen omdat ik volgeboekt was, werd ik opeens nauwelijks meer ingehuurd door de schoolbesturen. Van het ene op het andere moment besloten ze geen ‘zogenaamd dure’ ZZP’ers meer in te schakelen.

Dit had grote gevolgen. Mijn andere diensten—zoals het bouwen van websites en het aanleggen van zwem- en plonsvijvers—had ik op een laag pitje gezet om me volledig op het onderwijs te richten. Maar ineens zat ik zonder onderwijswerk en moest ik mijn normale bedrijfsactiviteiten weer bijna helemaal opnieuw opstarten. Zoiets kost tijd en vooral heel veel geld.

Nu het nieuwe schooljaar is begonnen, word ik tot mijn verbazing weer gevraagd door scholen. Hoewel ik deze hernieuwde interesse waardeer, brengt het ook vragen met zich mee. Hoe kan ik de verliezen van het afgelopen jaar inlopen? En durf ik nog wel met vertrouwen in vrijeschoolland te werken? Het voelt een beetje als “stank voor dank”. Eerst ben je gewenst, dan opeens helemaal niet meer, en nu weer wel—zonder enig oog voor de impact die dit heeft op een ZZP’er die voorheen met zijn reguliere bedrijfsactiviteiten prima in zijn levensonderhoud kon voorzien.

Ik deel dit verhaal niet om medelijden te vragen, maar om duidelijk te maken waar het aan ligt. Een zekere vorm van stabiliteit en wederzijds begrip zijn essentieel.

Maar geen zorgen, ik ga met veel positieve energie dit jaar in! Om de instabiliteit in de vraag (is het lerarentekort soms opgelost?) en de geleden verliezen hierdoor te compenseren, verhoog ik mijn tarief.

En eerlijk is eerlijk, alleen al het administratieve circus met een B.V. om voor het vrijeschoolonderwijs geen 21% BTW te hoeven rekenen… Mijn accountant krijgt er grijze haren van! En ik krijg die rekening er nog bovenop. Bedankt, overheid.

Kortom, mijn tarief gaat omhoog. Maar met een knipoog en vol enthousiasme blijf ik af en toe klaarstaan voor het vrijeschool primair-, voortgezet- (biologie, IT en praktijkvakken) en volwassenenonderwijs.

Hartelijke groet,

Meester Matthijs

Het bericht Van Volgeboekt naar Stilte: Mijn Ervaring als ZZP-Vrijeschoolmeester verscheen eerst op Vrijeschoolmeester.

Een vonk van verbeelding

Als vrijeschoolmeester is het mijn missie om de vonk van verbeelding en creativiteit bij kinderen aan te wakkeren. En wat is er nu een betere plek om deze missie tot leven te brengen dan de uitgestrekte duinen en bossen? Gewapend met loodzware rugzak met natuurlijke klei en biologisch afbreekbaar, touw, leidde ik mijn klas op een avontuurlijke klim door dit betoverende landschap.

Vrijheid in creatie

Het idee was simpel maar krachtig: de kinderen de vrijheid geven om met klei, bosgeesten, leefgemeenschappen en allerlei wonderlijke creaties te vormen en deze in de bomen tot leven te brengen. Het resultaat? Een bos getransformeerd tot een galerij van kinderfantasie, waar elke boom zijn eigen verhaal vertelde.

Klei Meesterwerken

De werken die de kinderen maakten waren niets minder dan betoverend. Handen, vies van de klei, vormden zorgvuldig de kleinste details. Zo ontstonden er holle boomgezichten die de passerende wandelaar stiekem in de gaten houden, en kleurige bessen die dienstdeden als mysterieus voedsel voor onze nieuw gecreëerde boswezens.

Het Proces: Belangrijker dan het Product

Maar het ging niet alleen om het eindresultaat. Het proces was minstens zo belangrijk. Het was fascinerend om te zien hoe kinderen, die normaal gesproken wat meer uitdagingen hebben met tijdelijke leerkrachten, zich volledig lieten meevoeren in hun eigen wereld van verbeelding. De focus en toewijding waarmee zij aan het werk waren, liet zien hoe diep ze waren ondergedompeld in hun creaties.

Inspiratie uit de Natuur: Een Canvas van Verbeelding

De duinen en bossen boden ons meer dan alleen een fysiek speelveld; ze boden een canvas voor verbeelding, een plek waar verhalen en mythes wortel konden schieten in de aarde en zich konden uitspreiden tussen de takken van de bomen. Als vrijeschoolmeester was het geweldig om te zien hoe de kinderen helemaal opgingen in hun eigen verhalen en even alles om zich heen leken te vergeten.

De Natuur als Leermeester

De lessen die de natuur ons leert, zijn vaak ongrijpbaar maar altijd diepgaand. Vandaag leerden we niet alleen over de flora en fauna van ons duin- en boslandschap, maar ook over het belang van expressie en de schoonheid van collectieve verbeelding.

Verbeelding Zonder Grenzen

In klas 3 van de vrijeschool hebben we een klein wonder meegemaakt. We hebben de tijd genomen om onze relatie met de natuur te erkennen en te waarderen, ons eigen verhaal gecreëerd en misschien wel het belangrijkste, we hebben het kind in ons allen vrij laten spelen. De bosgeesten van het bos- en duingebied zullen, vermoed ik, nog lang na onze terugkeer in het klaslokaal voortleven in de verhalen en harten van de kinderen.

Het bericht Betoverd door Bosgeesten: Een dag van fantasie en klei in het bos- en duinlandschap verscheen eerst op Vrijeschoolmeester.

Deze beslissing lijkt op het eerste gezicht een logische bezuiniging. Maar wie verder kijkt, ziet dat schoolbesturen hiermee niet alleen zichzelf, maar vooral het onderwijs benadelen.

De onafhankelijke ZZP-vrijeschoolmeester

Laten we beginnen bij mensen zoals Matthijs. Wat onderscheidt Matthijs van anderen? Hij werkt niet via een uitzendconstructie. Hij staat als een zelfstandige professional in het onderwijsveld. Door niet voor een uitzendbureau te kiezen, blijft er geen geld aan de strijkstok hangen en komt zijn volledige vergoeding ten goede aan zijn diensten en expertise. Daarbij draagt hij zelf alle bijkomende kosten, zoals pensioen, ziektekosten, en belastingen, accountantkantoor, ondernemersverzekeringen, tijden van geen werk, enzovoorts.

De kortzichtigheid van schoolbesturen

Het is een pijnlijke paradox. Terwijl schoolbesturen bij de overheid aankloppen over het slechte imago van het lerarenberoep, kiezen ze ervoor om een waardevolle groep – de zelfstandige ZZP’ers die directe oplossingen bieden in tijden van nood – te marginaliseren. Het aanpakken van deze ‘probleemoplossers’, zoals Matthijs, is niet de juiste weg. In plaats daarvan zouden besturen moeten investeren in deze professionals en wellicht zelfs anderen begeleiden om net als Matthijs een zelfstandige weg in te slaan.

Steun Matthijs en alle zelfstandige vrijeschoolmeesters/juffen in hun missie om het onderwijs te verrijken. Het behouden van deze waardevolle professionals is essentieel voor het welzijn van onze kinderen.

Oneerlijke concurrentie en marktverstoring

Een ander punt van zorg is de oneerlijke concurrentie op de markt. Als sommige ZZP’ers onder de prijs gaan werken, verzieken zij de markt voor professionals zoals Matthijs. Onrealistisch lage prijzen weerspiegelen niet de werkelijke kosten en waarde van het beroep, en zetten een standaard die onhoudbaar is op de lange termijn.

Een oproep tot diepgaande heroverweging en samenwerking

Schoolbesturen staan ​​voor een kritiek moment in het onderwijslandschap. Terwijl ze intern hun koers heroverwegen, is het essentieel om ook de grotere context te erkennen. Het gaat niet alleen om interne beleidsbeslissingen, maar ook om de bredere dialoog met externe stakeholders zoals de politiek en de overheid. Deze dialoog moet zich richten op twee hoofdzaken: het aanpakken van het slechte imago van het lerarenberoep en het bepleiten voor adequaat gefinancierde middelen.

ZZP’ers zoals Matthijs zouden idealiter niet ingezet worden vanwege tekorten, maar vanwege hun unieke bijdrage aan het onderwijs. Wanneer zij echter worden ingeschakeld uit noodzaak, moeten zij eerlijk worden gecompenseerd voor hun waardevolle expertise.

Het feit dat besturen al in gesprek zijn met de overheid is een positieve stap, maar het mag niet eindigen in louter dialogen. De uitkomsten van deze gesprekken moeten leiden tot concrete acties die elke betrokkene in het onderwijslandschap, inclusief ZZP’ers, de waardering en ondersteuning bieden die zij verdienen.

Het bericht Het zelfstandige pad van de ZZP-vrijeschoolmeester en de uitdagingen van het onderwijssysteem verscheen eerst op Vrijeschoolmeester.

Het bericht Tariefwijziging verscheen eerst op Vrijeschoolmeester.

Foto: Murtaza Saifee

Het bericht Propósito de Año Nuevo verscheen eerst op Vrijeschoolmeester.

Dan komt, na al die maanden invallen in de verschillende onderbouwklassen de vraag: “Matthijs…zou jij morgen ook kunnen invallen in een kleuterklas?”.

Daar moest ik even over denken, zou ik dat kunnen? Toen realiseerde ik mij dat er echt maar een manier was om daar achter te komen, dus ik zei ja. Ja tegen 26 kleuters. We zongen samen, maakte Wollepluis wakker, beleefden avonturen en speelden buiten. Een van mijn kleuterjongens had die dag zijn gloednieuwe gympen aan. Hij liet ze trots aan mij zien hij liep er stoer op. Aan het einde van de dag voelde hij zich niet meer zo stoer, zijn voet deed pijn. Binnen in de klas deden we de schoen uit. Op de voet zat een blaar. Dikke tranen. Wat nu? We lieten de schoen uit. Aan het einde van de dag liepen we samen over het plein naar de ouders. Hand in hand, hij op één sok en één gymp, ik met de andere gymp in mijn hand. Met een lach namen we afscheid. Dit hadden wij goed opgelost samen.

Het bericht Op een sok en één schoen verscheen eerst op Vrijeschoolmeester.